Strona główna › Giotto

Kim był Giotto i co stało się z malarstwem po nim

Giotto di Bondone urodził się pod Florencją około 1267 roku i zmarł 8 stycznia 1337 roku. W tym czasie malarstwo europejskie zmieniło się w sposób, który do dziś widzi nawet ktoś bez żadnego przygotowania, a najwyraźniej widać to w jednym miejscu: w małym ceglanym budynku w ogrodzie w Padwie.

W skrócie: Giotto był florenckim malarzem, urodzonym ok. 1267, zmarłym w 1337, sławnym już za życia — Dante wymienia go w Czyśćcu, gdy ten wciąż jeszcze tworzył. W 1334 Florencja mianowała go głównym architektem katedry, a w lipcu tego roku rozpoczęto budowę kampanili. Jego dzieło w Kaplicy Scrovegnich, namalowane w latach 1303–1305, to najbardziej kompletny cykl, którego autorstwo jest pewne. A historia o tym, jak Cimabue odkrył go rysującego owce na skale, pochodzi od Vasariego, który spisał ją ponad dwieście lat później, i współcześni badacze uznają ją za legendę.
Urodzonyok. 1267, pod Florencją
Zmarł8 stycznia 1337
Ta kaplicaW latach 1303–1305
Wymieniony przez DantegoCzyściec XI
Katedra we FlorencjiGłówny architekt, 1334
Uczeń Cimabuego?Twierdzenie Vasariego, nie fakt

Co się zmieniło – tak, żebyś mógł to sprawdzić na własne oczy

Cztery rzeczy, a wszystkie cztery możesz zweryfikować na ścianach w Padwie w ciągu swoich piętnastu minut.

Ciężar. Ciała mają masę. Draperia opada na kształt, który jest pod nią, zamiast rysować wzór na powierzchni, a postacie stoją na ziemi, jakby to ziemia je podtrzymywała.

Przestrzeń, która działa. Małe budynki w tych scenach mają wnętrza. Ściany mają grubość. Postać stojąca za inną postacią jest za nią, a nie nad nią. To nie jest perspektywa w piętnastowiecznym sensie — ta pojawi się dopiero sto lat później — ale to malarz, który uznaje, że obraz jest miejscem.

Twarze, które coś robią. Wcześniejsze malarstwo ścienne pokazuje postacie prezentujące się widzowi. Giotto pokazuje ludzi, którzy patrzą na siebie nawzajem. Pocałunek Judasza działa, bo dwie twarze są tuż obok siebie, a jedna z nich właśnie podejmuje decyzję (gdzie go znaleźć).

Żal, który nie jest dostojny. Anioły nad Opłakiwaniem wiją się i chwytają za siebie w sposób, który nie ma precedensu w malarstwie sprzed tego wnętrza. To właśnie tę część opisują recenzenci, gdy piszą, że kaplica ich poruszyła, nawet jeśli nie ujmują tego tymi słowami.

Dante wymienia go jeszcze za życia

Najlepszy dowód na to, że współcześni Giotta wiedzieli, z kim mają do czynienia, nie pochodzi od historyka sztuki, bo takich wtedy nie było. To trzy wersy z Czyśćca, pieśń XI, napisane, gdy farba w Padwie ledwie wyschła:

Credette Cimabue ne la pittura
tener lo campo, e ora ha Giotto il grido,
sì che la fama di colui è scura.

— „Cimabue sądził, że w malarstwie dzierży pole, a teraz Giotto ma sławę, tak że chwała tamtego przygasła”. Tematem Dantego w tej pieśni jest pycha i to, jak szybko przemija reputacja, więc to nie tyle komplement, co przykład. Ale mówi ci jasno, że w pierwszych dekadach XIV wieku wykształcony Włoch znałby to nazwisko.

„Kto nauczył Giotta malować?”

Oczekiwana odpowiedź to Cimabue, a udokumentowana – że nikt nie wie. Historia o Cimabuem pochodzi od Giorgia Vasariego, który spisał ją w Żywotach z 1550 roku: Cimabue, przechodząc obok, widzi pasterza rysującego owce na skale, a rysunki są tak realistyczne, że prosi o przyjęcie chłopca na ucznia. To piękna historia, a współczesna nauka nazywa ją legendą.

Wynikają z tego dwie rzeczy. Po pierwsze, Vasari pisał ponad dwieście lat po śmierci Giotta, a wśród historyków ma opinię kogoś, kto mylił daty i miejsca i nie zadawał sobie trudu sprawdzania swoich twierdzeń. Po drugie, trzy wersy Dantego zestawiają oba nazwiska, więc to skojarzenie jest co najmniej tak stare jak poemat, czyli znacznie starsze niż Vasari. Związek między nimi w powszechnej świadomości jest udokumentowany. Relacja mistrza i ucznia – nie. Druga słynna historia o Giottcie też pochodzi od Vasariego.

„Jakie jest najsłynniejsze dzieło Giotta?”

Ta kaplica, i to z powodu ważniejszego niż sława: to najbardziej kompletny cykl, którego przypisania jemu nikt nie kwestionuje. Przy innych ważnych dziełach toczą się prawdziwe spory naukowe o to, ile w nich jego ręki, a ile jego warsztatu. Padwa nie ma tego problemu, dlatego to wokół tego wnętrza buduje się każdą opowieść o nim.

Poza malarstwem jego dzieło, które najwięcej osób widziało, nie wiedząc o tym, jest we Florencji: w 1334 roku mianowano go głównym architektem katedry, a dzwonnica rozpoczęta 18 lipca tego roku do dziś nosi jego imię. Zmarł trzy lata później.

Pięć rzeczy, które warto o nim wiedzieć

Sprawdź terminy zwiedzania z przewodnikiem
Bezpłatne odwołanie do 24 godzin przed rozpoczęciem w przypadku większości wycieczek — zarezerwuj teraz, zdecyduj później.

Dalej: co tu namalował, pas po pasie, historia o kole pod lupą, jak fizycznie powstawały malowidła i dlaczego to wnętrze ma znaczenie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Giotto namalował Kaplicę Scrovegnich?

Tak — całe wnętrze. Zarządca pisze, że kaplica „została pokryta freskami w latach 1303–1305 przez Giotta na zlecenie Enrica degli Scrovegni”. To najbardziej kompletny cykl, którego przypisanie jemu nie jest kwestionowane, dlatego to wokół tego wnętrza buduje się każdą opowieść o jego twórczości.

Dlaczego Giotto jest tak ważny?

Bo malarstwo po nim umieszcza postacie w przestrzeni, nadaje im ciężar i pozwala im reagować na siebie nawzajem, a malarstwo przed nim w większości tego nie robi. Uzasadnienie UNESCO dla czternastowiecznych cykli fresków w Padwie mówi, że jego dzieło tutaj „zapoczątkowało rewolucyjny rozwój w historii malarstwa ściennego”. Pełne uzasadnienie.

Kto nauczył Giotta malować?

Nikt nie wie. Tradycyjna odpowiedź, Cimabue, pochodzi od Vasariego, który pisał w 1550 roku — ponad dwieście lat po śmierci Giotta — a współcześni badacze uznają jego historię o Cimabuem, który znalazł chłopca rysującego owce, za legendę. Dante rzeczywiście zestawia oba nazwiska w Czyśćcu, ale to świadectwo reputacji, nie terminowania.

Jakie jest najsłynniejsze dzieło Giotta?

Kaplica Scrovegnich w Padwie, namalowana w latach 1303–1305. Spośród pojedynczych scen tego cyklu najczęściej reprodukowane są Opłakiwanie i Pocałunek Judasza. W architekturze – dzwonnica katedry we Florencji, rozpoczęta 18 lipca 1334 roku po tym, jak został głównym architektem katedry, do dziś nosi jego imię.

Kiedy żył Giotto?

Urodził się około 1267 roku pod Florencją i zmarł 8 stycznia 1337 roku. Dante, jego współczesny, wymienia go w Czyśćcu, co oznacza, że już w czasie pracy w Padwie był najgłośniejszym malarzem we Włoszech.

Czy w Padwie można zobaczyć inne freski Giotta?

Wpis Padwy na listę UNESCO obejmuje osiem zespołów czternastowiecznych fresków autorstwa sześciu znanych z nazwiska malarzy, a kaplica Giotta jest pierwszym z nich. Pozostałe cykle są dziełem Guariento di Arpo, Giusta de’ Menabuoi, Altichiera da Zevio, Jacopa Avanziego i Jacopa da Verona. Gdzie się znajdują.